رمز همون رمز قبلی
ادامه مطلب

آیدا یه بار تو وبلاگش یه جمله نوشت که خیلی وقتا میاد تو ذهنم و واسه خودش شنا می کنه

"این روزها شادم..

 شادم که این روزها می گذرد"

دقیقا الان اینجوریم. با همه مسائل زندگیم کنار اومدم هر چند که بعضی وقتا دوباره اون حس و حال

بد و اون بغض ناجور میاد سراغم،اما حداقلش اینه که هر وقت بیاد زود می فرستمش بره پی کارش

ادامه مطلب رمز داره و رمزشو فقط به خانوما میدم..معذرت از آقایون

ادامه مطلب

آهای تو..آره با توام

چه جوری می خوای جواب خدارو بدی؟

آره من اشتباه کردم.تقاصشم دادم..لازم باشه بازم تقاص پس می دم

اون دیگه با خداست

تو این وسط چیکاره ای؟ می شه بدونم؟

الان آدم بده شدیم ما؟ بعد اون هیچ اشتباهی نکرده؟

باشه .. قبول. فقط می خوام بدونم به تو چه؟

حق داره. این وسط خیلی اذیت شد.اما من چی؟

تو می دونی تو این چند وقت چی به من گذشته که همه کاسه کوزه ها رو سر من می شکنی؟

با نگاهاتون با حرفاتون دلمو می سوزونین که چی بشه؟

الان همه تون شدین نماینده صلیب سرخ؟ صلح جهانی؟ یا هر کوفت دیگه؟

چه جوری می خوای جواب خدا رو بدی؟

من خودم به اندازه کافی عذاب وجدان دارم..زخم دارم..شماها دیگه نمک نپاشین بی انصافا

نمی ذارین یه روز خوش داشته باشم..خدا ازتون نگذره.. از منم نگذره که باعث و بانی همه ی اینا منم

تمام!

پ.ن: دلم یه درد و دل طولانی می خواد. با کسی که نمی دونم کیه..کسی که همه چیزو بدونه..

تو چشمام زل بزنه و بگه آره مهکامه تو اشتباه کردی..اما دیگه بسه.حالا دیگه باید از زندگیت لذت ببری

منم چشمام و ببندم و بذارم یه قطره اشک از رو گونه ام سر بخوره..و با اون اشک همه ی حسای بدی که

دارم از خودم دور کنم..کاش می دونستم اون یه نفر کیه..کاش

خبری نیست!

میگن بی خبری خوش خبری

خیلی وقته اینجا نیستم، خودمم از این نبودن ناراحتم.

دست و دلم به نوشتن نمی ره دیگه. ینی چیز خاصی هم اتفاق نیفتاده

دلم تنگ شده واسه گشتن تو وبلاگای دوستام

 

نماینده ی کلاسم.نمایندگی خیلی انرژی می گیره ازم. از یه طرف باید هوای هم کلاسیاتو داشته باشی

تا اونجایی که میشه شرایط به نفع اونا باشه اما خب تصور کن تو کلاس ۶۰ نفره ی ما که دو دستگی غوغا

می کنه این کار چه کار سختیه!!!

دیروزم که نماینده پسرا رسما انصراف داد و حالا من موندم و مسئولیت یه کلاس!!!!

 

امروز بیرجند یه بارونی اومد که نگو و نپرس..صدای رعد و برق اونقدر شدید بود که فکر  کنم کل خوابگاه

داشت می لرزید! حیف که تازه از کلاس اومده بودم خسته بودم وگرنه می رفتم زیر بارون و تا اونجایی که

می شد دعا می کردم

 

یه راهی رو رفتم که ته خودخواهی بود.موقعی که شروعش کردم مطمئن بودم درسته.حق خودم

می دونستم. رفتم  رفتم   رفتم. حالا غرقش شدم. فقط نمی دونم چرا الان که بهش فکر می کنم

احساس می کنم که کارم خودخواهانه بوده..می ترسم از آهی که پشت سرمه.شاید دلیل حال این روزام

همین باشه..شاید

 

 

چقدر اشک دارم امشب

نمیاد..

یه چیزیم بدجوری گلومو فشار میده

ببین همه چیز ظاهرا بر وفق مراد ها

اما مث اینکه مشکل از خود منه که نمی تونم خوشحال باشم

واسه خودم متاسفم.. و از صبر خدا در عجبم که چه طور ناشکریای منو تحمل می کنه

این بغضه چی میگه این وسط..اه

سلام

اولین روز بهاریتون بخیر

بالاخره 90 رفت و از دستش راحت شدم

سال سختی بود و بسیار از تموم شدنش خوشحالم

این نوروز واسه من یه نوروز به یاد ماندنی خواهد بود

تا چند روز دیگه ایشالا می رم به دیدن خدا..

با یه دلی که فهمیده تنها مرهمش خود خداس

به خوبی خودتون بدی هامو ببخشین و حلال کنین

روی ماه تک تکتونو می بوسم

اونجا به یاد همه تون هستم و اگه قابل باشم واستون دعا می کنم

امیدوارم امسال واسه هممون سال بهتری باشه

قدر لحظه لحظه ی بهارو بدونین

روزهاتون سبز و پر عشق

امروز برمی گردم خونه

فقط اومدم یه چیزی بگم..نمی دونم شما هم بهش رسیدین یا نه

ولی من با تمام وجود درکش کردم

این آیه ی قرآن وکه می گه ان مع العسر یسرا

اون روزای سخت بالاخره تموم می شه

خدا خودش به موقع اون چیزی که می خوای بهت می ده

فقط باید بذاری بعهده ی خودش..همین

چه دریایی میان ماست..

خوشا دیدار ما در خواب

چه امیدی به این ساحل..

خوشا فریاد زیر آب

 

پ.ن : چقدر عوض شدی مهکامه..دلم واسه خودت تنگ شده